Vooruitblik op de Giro d'Italia 2025

Door Zach Nehr


Juan Ayuso en UAE Team Emirates–XRG komen met grote ambities naar de Giro d'Italia. De 22-jarige Spanjaard behaalde zijn eerste WorldTour-klassementsoverwinning op de Tirreno-Adriatico van dit jaar en mikt nu op de hoogste trede van het podium in de Giro.


UAE Team Emirates domineerde de Giro van vorig jaar met Tadej Pogačar, met zes etappezeges en het bergklassement én de eindzege. Hoewel Tadej zijn titel niet komt verdedigen, is het zijn ploeggenoot Ayuso die de taak heeft gekregen om de Trofeo Senze Fine (Endless Trophy) binnen de ploeg te houden.


Ayuso heeft dit seizoen al vier van de 17 races gewonnen — een ongelooflijke trefferquote waar maar weinig renners van kunnen dromen. Maar dit wordt Ayuso's allereerste Giro d'Italia, dus het is voor de jonge renner enigszins onbekend terrein.


Toch zal Ayuso worden gesteund door een sterk en evenwichtig UAE Team Emirates–XRG-team, inclusief ervaren leiders Adam Yates en Rafał Majka. Laten we de eerste poging van Juan Ayuso op de maglia rosa eens van dichterbij bekijken.


Dit is de preview van de Giro d'Italia 2025. 

De Giro begint in Albanië 

De Giro begint in de Albanees kuststad Durrës. Ondanks zijn ligging aan de Adriatische Zee ligt Durrës niet ver van de bergen die het peloton in de openingsetappe moet bedwingen. Minder dan 75 km ver in de Giro d'Italia begint het peloton de 13,9 km lange Gracen te beklimmen, alvorens af te dalen naar twee herhalingen van de Surrel, een beklimming van 4,9 km van de Derde Categorie met een gemiddeld stijgingspercentage van 5,4%. Na de Surrel gaat het helemaal bergaf naar de finish, wat betekent dat er weinig tijd overblijft om een achtervolging te organiseren als een renner probeert weg te rijden op de slotklim.


Hoewel Ayuso de klassementsleider van UAE Team Emirates–XRG zal zijn, arriveert het team bij de Giro met tal van aanvalsmogelijkheden. Renners als Jay Vine, Brandon McNulty en Isaac Del Toro zouden zeker in de aanval kunnen gaan in de openingsetappe van de Giro.


Even sterk in de bergen als in de tijdritten kan het team op bijna elk punt in de Giro aanvallen. Hun veelzijdigheid strekt zich ook uit tot hun materiaal, met Colnago's nieuwe Y1Rs-aerofietsen en V5Rs-ultralight fietsen, gecombineerd met ENVE's SES 4.5 en 6.7 wielen — voor ongeëvenaarde aerodynamica en rijefficiëntie.

Ayuso rijdt in de openingsetappe van de Giro op de SES 4.5 wielen, die de 4,9 km lange Surrel omvat met 15 km te gaan. Dit zou voor hem en UAE Team Emirates–XRG het perfecte springplank kunnen zijn om op dag één de maglia rosa te grijpen. 

Etappes 2 en 10 – Individuele tijdritten 

Er zijn slechts 42,3 kilometer tijdrit in de Giro d'Italia van dit jaar, verdeeld over twee etappes. De eerste keer dat we de renners op hun TT-fiets zullen zien, is Etappe 2 in Tirana, Albanië. Deze tijdrit van 13,7 km bevat een klim van 1,2 km in het midden van de route, wat net genoeg zou kunnen zijn om de klassementsrenners in het voordeel te brengen voor de etappezege. De klim bereikt slechts stijgingspercentages van 7%, zodat de renners vrijwel de gehele tijdrit in hun aeropositie kunnen blijven. De winnaar hier zal iemand zijn die in de TT-positie gedurende ongeveer 15 minuten een groot vermogen kan leveren.


Na de tweede rustdag heeft de Giro zijn tweede en laatste tijdrit, van Lucca naar Pisa. Deze route van 28,6 km is nog vlakker dan de eerste tijdrit, dus het draait volledig om snelheid voor de klassementsrenners. Met een verwachte wintijd van 32-33 minuten kunnen er grote tijdsverschillen ontstaan tussen de klassementsrenners. UAE Team Emirates–XRG mikt op de zege in beide tijdritten, met name met renners als Ayuso en McNulty, die deel hebben uitgemaakt van ENVE's tijdritontwikkelingsproject dat aeroverlengstukken, een nieuw voorwiel en een schijfwiel omvat. 

Hoewel de meeste grote bergpassen in de derde week van de Giro liggen, is er één sleutelklim in de openingsweek van de koers: Tagliacozzo.


Het is de eerste serieuze bergaankomst van de Giro, en hoewel het gecategoriseerde deel van de slotklim gemiddeld slechts 5,4% bedraagt, gemiddelt de laatste 2,6 km 9,1%. Met een totaal van 3.450 hoogtemeters in Etappe 7 zal dit zeker een rit zijn voor de klimmers en de klassementsrenners. Het is een aankomst die goed past bij Ayuso, maar ook bij zijn voornaamste klassementsrivaal, Primož Roglič.


Na twee weken sprints en etappes in de middelhoge bergen begint het echte klimmen in Etappe 16, die gemakkelijk als de Koninginnenrit van de Giro beschouwd kan worden. Etappe 16 biedt 4.880 hoogtemeters in 199 km, inclusief de 17,5 km lange slotklim naar San Valentino di Brentonico. De meeste beklimmingen in Etappe 16 hebben gemiddelde stijgingspercentages van 7-8%, wat de lichtgewicht klimmers voor het eerst in deze Giro in het voordeel brengt.


Er zijn veel manieren om klimprestaties te meten, maar hier gebruiken we VAM om de geschatte inspanningen van Pogačar te vergelijken en te analyseren. VAM is een acroniem voor de Italiaanse uitdrukking 'velocità ascensionale media', maar in het dagelijks gebruik is het in het Engels vertaald als 'vertical ascent in meters'. Met andere woorden, VAM is een schatting van het aantal verticale meters dat je per uur beklimt. 


Je kunt VAM zien als snelheid, maar dan verticaal. In plaats van horizontaal te rijden met 20 km/u of mph, klim je bijvoorbeeld met een VAM van 500 verticale meters per uur. VAM wordt sterk beïnvloed door de lengte en het stijgingspercentage van een bepaalde klim — zo is het gemakkelijker om een hogere VAM te produceren op kortere en steilere klimmen.


Een uitzonderlijke VAM is>1.500 Vm/u op een willekeurige beklimming, terwijl de meeste amateurs rond de 300-600 Vm/u zitten. Een VAM van wereldklasse is>1.800 Vm/u, met name op langere beklimmingen, bij warmte en op grote hoogte.


Sprints en overgangsetappes 

De meeste belangrijke beklimmingen in de Giro van dit jaar vallen in de laatste week, waardoor de sprinters en puncheurs in Etappes 3-15 volop kansen krijgen.


De laatste etappe in Albanië omvat de eerste grote beklimming van de Giro in de Qafa e Llogarase, een klim van 10,7 km met een gemiddeld stijgingspercentage van 7,3%. Hoewel de klim zeker zwaar zal zijn, bereikt hij zijn top 38 km voor de finish, wat meer dan genoeg is om de meeste aanvallers te ontmoedigen. Zoals men vaak zegt in de eerste week van een grote ronde: je kunt de koers niet winnen in een etappe als deze, maar je kunt hem er zeker mee verliezen. Wie in Etappe 4 slechte benen heeft, kan al zijn klassementshoop verspelen als hij wordt geloosd op de Qafa e Llogarase.


De eerste echte sprintetappe van de Giro valt op de vierde dag. Met slechts 680 hoogtemeters in de 187 km lange route wordt dit een rit voor de rappe mannen. Etappe 5 biedt een heuvelachtige finale en daarmee een kans voor de puncheurs om voor de zege te gaan. De route wordt heuvelachtiger in Etappe 6, maar de sprinters moeten kunnen profiteren van de grotendeels vlakke finish.


Etappes 8, 9 en 10 hebben het potentieel om de Giro volledig op zijn kop te zetten. Als eerste is er een heuvelachtig parcours van Giulianova naar Castelraimondo. Het peloton tackelt 3.775 hoogtemeters in 177 km, maar er is slechts één Eerste Categorie-klim in de route opgenomen. Dat betekent dat de etappe van start tot finish gevuld is met heuvels en klimmetjes, inclusief steile beklimmingen in de laatste 20 km.


Etappe 9 voert over de witte grindwegen van Siena, die fans zullen herkennen van Strade Bianche. De eerste van vijf grindstroken begint met 67 km te gaan, en elk sectorstuk omvat minstens één steile klim. Stijgingspercentages van meer dan 15% zullen renners dwingen zo hard mogelijk in het zadel te trappen om tractie op het grind te bewaren. Hoewel de grindstroken eindigen met 15 km te gaan, zijn er nog drie klimmen tot de finish, inclusief de 700 m klim naar Siena. Dit is opnieuw zo'n etappe waarbij je de Giro d'Italia niet per se kunt winnen, maar je hem zeker kunt verliezen door een valpartij of een ongelukkig opgelopen lekke band.


Na de tweede individuele tijdrit bieden Etappes 11-14 een mix van kansen voor de sprinters en puncheurs. De vroege vluchten krijgen ook een kans op de etappezege, met name in Etappes 11 en 14. De koers keert terug naar de bergen in Etappe 15, met de mythische Monte Grappa in het midden van het parcours. Monte Grappa ligt echter letterlijk in het midden van de etappe, dus het is onwaarschijnlijk dat de klassementsrenners daar al aanvallen zullen plaatsen. 

Sleutelklimmen 

San Valentino di Brentonico – Giro d'Italia 2025 Etappe 16 

Geschatte tijd: 45 minuten

Geschatte VAM: 1.550 Vm/u

Men zou kunnen beargumenteren dat Etappe 16 of Etappe 19 de Koninginnenrit van de Giro is. De laatste etappe bevat 4.920 hoogtemeters in 166 km, wat hem de etappe maakt met de meeste hoogtemeters per kilometer in de koers van dit jaar. De klimmen worden echter minder steil naarmate Etappe 19 vordert, waarbij de slotklim de gemakkelijkste van de dag is — de Antagnod heeft een gemiddeld stijgingspercentage van slechts 4,5% en bereikt zijn top met 5,5 km te gaan. Hoewel de finale niet bijzonder uitdagend zal zijn, zou de etappe als geheel de zwaarste van dit jaar kunnen zijn.


Etappes 16 en 19 zijn de meest waarschijnlijke scenario's waarin we Ayuso en UAE Team Emirates–XRG zullen zien rijden op de klimspecifieke ENVE SES 2.3 wielen. Ayuso zal tijdens deze etappes van 5 tot 6 uur waarschijnlijk 3 à 4 uur aan het klimmen zijn, wat betekent dat hij en het team zo veel mogelijk gewicht willen besparen.


We mogen de Passo del Mortirolo niet vergeten, die in Etappe 17 voorkomt. Maar deze keer beklimt de Giro de gemakkelijkere kant: 12,7 km met een gemiddeld stijgingspercentage van 7,6%. De Mortirolo bereikt zijn top 48 km voor de finish, dus het is onwaarschijnlijk dat hij een grote rol zal spelen in de strijd om het algemeen klassement. Er is echter een andere beruchte klim die een cruciale rol zal spelen in de uitkomst van de Giro: de Colle delle Finestre.


Etappe 20 is de laatste klassementsdag van de Giro en biedt de klimmers de laatste kans om aan te vallen. Na een lange aanlooprit van 157 km begint het peloton aan de beklimming van 18,2 km van de Colle delle Finestre. Het is de enige HC-beklimming in de Giro van dit jaar, en met een gemiddeld stijgingspercentage van 9,2% zal hij het peloton zwaar toetakelen. Alsof de klim nog niet zwaar genoeg was, zullen de laatste 8 km over grind gaan. Dit is ook de Cima Coppi van de Giro, het hoogste punt in de koers, met een top op 2.171 meter. Maar dat is nog niet alles. Na een korte afdaling stijgt de weg opnieuw voor de laatste 16 km naar Sestriere. Hoewel het gemiddelde stijgingspercentage slechts 3,9% bedraagt, wordt de weg steeds steiler tot aan de finishlijn, waarbij de laatste 6 km gemiddeld bijna 7% stijgt.


De Colle delle Finestre kan de hele Giro maken of breken, zoals in 2018 toen Chris Froome de maglia rosa veroverde met een beroemde langAfstandsaanval. De renners zullen er ongeveer een uur over doen om de beklimming te voltooien, wat na drie weken koersen grote tijdsverschillen kan veroorzaken. 

Colle delle Finestre – Giro d'Italia 2025 Etappe 20 

Geschatte tijd: 58 minuten

Geschatte VAM: 1.650 Vm/u

De slotetappe in Rome is voor de klassementsrenners een processie van 50 km/u, terwijl de sprinters een laatste kans op glorie krijgen. En daarmee komt de Giro d'Italia 2025 ten einde. 

Conclusie

De Giro d'Italia 2025 is een enorme kans voor Juan Ayuso. De 22-jarige heeft al een uitstekend seizoen achter de rug, met twee etappezeges en de klassementsoverwinning in de Tirreno-Adriatico. Maar hij zal in deze Giro meer dan één geduchte tegenstander treffen.


Hoewel Primož Roglič misschien de krantenkoppen haalt, mag je grote rondewinnаars als Richard Carapaz, Egan Bernal, Jai Hindley en Adam Yates niet negeren, die ook aan de start staan. Mikel Landa is al twee keer derde geworden in het algemeen klassement van de Giro, en Romain Bardet rijdt in deze Giro een van zijn laatste koersen voor zijn pensioen in juni.


Het sprintveld in de Giro van dit jaar bestaat eerder uit veelzijdige punchers dan uit pure vlakkebaansprinters. Kaden Groves, Wout Van Aert, Mads Pedersen, Sam Bennett en Paul Magnier zijn namen om in de gaten te houden, maar onderschat renners als Tom Pidcock niet bij de meer uitdagende sprintetappes.


Ayuso is een kanshebber voor bijna elke etappe in deze Giro. De Spanjaard kan klimmen, sprinten en tijdrijden met de beste renners ter wereld. Hij heeft zich rustig voorbereid op de Giro, met de Volta Ciclista a Catalunya in maart als zijn laatste koers. Met de steun van een sterk team van UAE Team Emirates–XRG kun je erop rekenen dat Ayuso vol gas zal gaan in deze Giro d'Italia.