Een gids voor triathleten over gravel
Foto's door Mark Sampson
Gravel rijden en racen blijven elk jaar groeien door fietsers uit andere segmenten aan te trekken, waardoor het een smeltkroes wordt van wegrijders, mountainbikers, crossracers en nu meer dan ooit triathleten. De redenen waarom zoveel wegrijders en mountainbikers kiezen voor gravel-evenementen zijn vrij duidelijk, maar op het eerste gezicht is de aantrekkingskracht van gravel voor een triatleet wat onduidelijker, totdat je de lagen begint terug te trekken en je beseft dat een IRONMAN-triatlon en iets als Dirty Kanza misschien niet zo verschillend zijn als men zou denken. Triathleten hebben al de uithoudingsconditie die nodig is voor gravel-evenementen, naast het begrijpen van de tempoverdeling en voeding voor wat soms 8+ uur in het zadel kan zijn; voeg daarbij de gemeenschapssfeer die de ruggengraat vormt van de gravelscene, en het is veel gemakkelijker te zien waarom het segment aantrekkelijk is.
Top-5 Kona-finisher James Cunnama voegt gravel rijden toe aan zijn schema om de routine te doorbreken, en hij deed onlangs zelfs een meerdaags avontuur door het achterland van Zuid-Afrika voor een welkome afwisseling. Ben Hoffman en Heather Jackson zijn twee andere triatlonprofs die vaak te vinden zijn terwijl ze hun aero-triatlonfiets inruilen voor een gravel-ervaring.
"Voor mij laat de aantrekkingskracht van gravelracen voor triathleten zich terugbrengen tot een paar sleutelelementen: avontuur, gemeenschap, natuur en veiligheid", zei Ben Hoffman. "Terwijl volwaardig mountainbiken een grote stap kan zijn voor een triatleet die off-road wil gaan, kan gravel de perfecte introductie zijn om wegen te verkennen die minder bereden worden door voertuigen, en routes die de verbinding met de natuurlijke omgeving opnieuw aanwakkeren en benadrukken. Er is nog steeds een diep gevoel van kameraadschap en verbondenheid met de andere atleten, en het biedt een verfrissende nieuwe uitdaging zonder de type-A-aspecten die je soms vindt in on-road triatlon. Tot slot zijn de authenticiteit en puurheid van de evenementen nog intact, met die aangename ruwheid die soms wordt afgezwakt of volledig verdwijnt in andere wedstrijden."
DE SETUP
Voor degenen die willen beginnen met gravel rijden, zijn er een aantal uitrustingsoverwegingen. Uiteraard is het vinden van een fiets of frameset de eerste stap, en er zijn een aantal goede opties beschikbaar. Het is sterk aanbevolen om te kiezen voor een fiets die minimaal 40c banden kan accommoderen, en merken zoals Open, Orbea, Salsa, Why Cycles en vele anderen bieden precies dat. Vervolgens is het essentieel om de rest van de setup te verfijnen voor betrouwbaarheid en rijvertrouwen, als voorbereiding op een positieve kennismaking met gravel.
RIJ LEKVRIJ
Lekke banden zijn vervelend. Het gedoe van het verwisselen van een lekke band langs een pad of onverharde weg is al frustrerend genoeg, maar als het tijdens een wedstrijd gebeurt, kan het je gemakkelijk achterop doen raken, wat het er alleen maar erger op maakt. Aanvankelijk namen gravelrijders lekke banden gewoon voor lief, aangezien het botsen tegen stenen op een band met veel minder luchtvolume dan een mountainbike vaak kan leiden tot kneepflats, zelfs met tubeless banden. Dat veranderde toen we vorig jaar de G23- en G27-wielsets lanceerden op Dirty Kanza, die specifiek zijn ontworpen om lekke banden te voorkomen door gebruik te maken van de patent pending Wide Hookless Bead-technologie, afgeleid van onze M Series mountainbike-lijn. Deze technologie heeft bewezen lekvrije prestaties te leveren bij enkele van de meest uitdagende gravel-evenementen op de kalender.
De G Series-wielen zijn geen wegwielen of mountainbikewielen die simpelweg een nieuw label hebben gekregen; ze zijn van de grond af ontworpen om precies te voldoen aan de behoeften van het segment. Dat betekent dat ze een grotere slagvastheid hebben dan onze SES-wiellijn, maar toch soepeler zijn dan de M Series mountainbike-lijn om de juiste balans te bieden tussen rijkwaliteit, duurzaamheid en laag gewicht. Wat de juiste bandenconfiguratie betreft: houd er rekening mee dat uitsluitend tubeless banden in aanmerking komen, en dat de bandenspanning een cruciaal onderdeel is van een goede setup. We hebben een bandenspanningstabel samengesteld om daarbij te helpen; bekijk die hier.
ZELFVERZEKERDE CONTROLE
Afgelopen oktober introduceerde ENVE het G Series Gravel-stuur en maakte grote stappen voorwaarts in het verbeteren van het rijvertrouwen en de rijkwaliteit door het ontwerp en de vormgeving van het stuur, met uitwaaierende drops die de controle verbeteren bij het afdalen in de drops. Naast de bredere stand en uitwaaiering was het essentieel dat er overal functionele handposities beschikbaar waren in het ontwerp. Door een strakkere bocht te creëren bij de overgang tussen de bovenkant en de drops, hebben we effectief meer bruikbare ruimte op de bovenkant gecreëerd voor alternatieve handposities en voldoende ruimte wanneer aerosturen zijn gemonteerd. Daarnaast hebben we de doorsnede van de drops met 1 mm verkleind ten opzichte van ons Road- en Aero-stuur om een hogere mate van comfort te bereiken voor lange dagen op ruwe wegen. Al met al is het een comfortabeler stuur dat meer controle biedt in vrijwel elke rijsituatie.
ONZE FAVORIETE EVENEMENTEN
We hebben ons huiswerk gedaan over gravel-evenementen en hoe een ideale fietsopstelling eruit zou kunnen zien voor de mate van gravelmoeilijkheid die je kunt tegenkomen bij enkele van de populairdere wedstrijden op de kalender. Lees onze Gravel Guide voor meer inzicht in evenementen en uitrustingsaanbevelingen. Hier zijn een aantal evenementen waar we dit jaar aanwezig zullen zijn.
THE BELGIAN WAFFLE RIDE, 5 MEI
Hoewel de BWR niet precies een gravel-evenement is, biedt de 135 mijl lange route ongeveer 40 mijl onverhard terrein in uiteenlopende moeilijkheidsgraden. Het in San Diego gevestigde evenement bestaat al acht edities en trekt nog steeds atleten uit alle disciplines in de sport die op zoek zijn naar een van de grootste eendaagse uitdagingen die ze op een fiets kunnen doen.
https://www.belgianwaffleride.bike
DIRTY KANZA, 1 JUNI
Het evenement dat gravel rijden mainstream heeft gemaakt, Dirty Kanza, is ook het moeilijkst toegankelijke evenement. Gehouden in Emporia, Kansas, is DK zonder twijfel het meest bekende gravel-evenement ter wereld en het voltooien van de route van 200 mijl is een rite de passage geworden. Het is een van de minst technische evenementen die er zijn en trekt elk jaar steeds meer triathleten aan. Aerosturen zijn een veelgeziene aanblik en hebben een echt voordeel gezien de afstand, wind en glooiend terrein van het evenement.
https://www.dirtykanza.com
CRUSHER IN THE TUSHAR, 13 JULI
Als klimmen jouw ding is, zal de Crusher je niet teleurstellen. Met 3.000 meter hoogteverschil in 111 kilometer is de route een van de meest uitdagende per kilometer, maar het landschap van Utah's Tushar Mountains en de algehele sfeer zijn ongeëvenaard. Hoewel niets op de route als technisch beschouwd zou worden, kun je bij de afdaling halverwege snelheden van 65+ km/u bereiken op gravelwegen met wasbordpatroon als je dat wilt.
https://www.tusharcrusher.com
REBECCA'S PRIVATE IDAHO, 29 AUGUSTUS – 1 SEPTEMBER
Een van de weinige gravel-etappekoersen op de kalender, het evenement in Ketchum, Idaho, dat werd opgericht door duursportster Rebecca Rusch, is een van onze favoriete evenementen om elk jaar bij te wonen. De finale, een dag van 90 mijl in de Sawtooth Mountains, biedt prachtige vergezichten en brede onverharde wegen die zowel de wedstrijdrijder als de liefhebber gelijkelijk kunnen genieten.
www.rebeccasprivateidaho.com
