Foto's door Gregory Klein

Kristin Mayer is niet iemand die een uitdaging uit de weg gaat. Ze is immers verantwoordelijk voor het creëren van het dameskleding merk Betty Designs, dat is uitgegroeid tot een van de meest herkenbare merken in dameskleding voor wielrennen en triatlon. Dus toen Kristin voor het eerst hoorde van een evenement genaamd de Belgian Waffle Ride dat vlak bij haar thuis werd gehouden en beloofde de zwaarste dag op de fiets te zijn die ze ooit zou meemaken, was er niet veel overtuiging nodig voordat ze meedeed.

De Belgian Waffle Ride beleeft zijn zesde jaar en heeft zich gevestigd als het voornaamste gemengd-ondergrond evenement in het land. Hoewel de parcourroute elke editie verandert, was die van dit jaar 132 mijl lang over terrein dat varieert van asfalt tot onverharde wegen en singletrackpaden met rotstuinen. Te zeggen dat de BWR een extreme uitdaging is voor zelfs de meest ervaren wielrenners is nog zacht uitgedrukt.

Voor Kristin, die een achtergrond heeft als triatleet, is rijden op onverhard terrein met een racefiets niet bepaald iets vanzelfsprekends. "Ik was geen goede wielrenner. De fiets was gewoon een middel om bij het lopen te komen", zei ze. Desondanks, na gefascineerd te zijn geraakt door de marketingstijl van het evenement in 2015, besloot ze de kortere Wafer-route te proberen (ongeveer 70 mijl). "Ik wilde een nieuwe uitdaging, dus besloot ik het te proberen. Dat soort rijden was zo oncomfortabel voor mij dat ik wilde zien of ik het kon."

Dat was alles wat nodig was en Kristin was verslaafd aan de nieuwe uitdaging en de mogelijkheid om de ervaring te gebruiken om andere vrouwen te inspireren. "Ik heb me geweldig geamuseerd! Nadat ik de Wafer had gedaan, keek ik naar de resultaten en zag dat er maar weinig vrouwen de volledige Waffle-route doen, dus wilde ik een van hen zijn. Het was nooit met een wedstrijdmentaliteit, ik wilde het gewoon doen en aan mijn Betty Squad bewijzen dat het gedaan kon worden."

Hoewel Kristin er niet met een wedstrijdmentaliteit naar keek, had ze wel een licht competitief doel bij het rijden van de lange route in 2016, namelijk niet als laatste vrouw te eindigen. Ze behaalde dat doel door als voorlaatste te eindigen, wat haar inspireerde om de editie van 2017 met een nieuwe ijver aan te pakken. "Ik zei tegen mezelf: 'Dit jaar ga ik niet als voorlaatste eindigen', dus huurde ik mijn oude triatletcoach in om een plan voor me te schrijven zodat ik mezelf niet volledig zou uitputten. Ik wilde het tempo kunnen opvoeren, in het peloton rijden en agressiever zijn. Hij bouwde een programma rondom het evenement dat me veel vertrouwen gaf, met trainingsweeks van 15 en 17 uur — ik wist niet dat ik zoveel kon rijden!"

Met een nieuw gewonnen fietsvertrouwen en haar schijfrem-uitgeruste Trek Domane SLR met ENVE 4.5 AR-wielen was Kristin klaar voor alles wat het BWR-parcours in petto had. Maar zoals bleek, zou de grootste uitdaging van de dag niet van het parcours zelf komen, maar van de hitte, met temperaturen vlak bij de 38 graden. "Ik voelde me de hele dag een beetje oncomfortabel, maar op een beheerste manier, totdat ik mijn elektrolyteninname verkeerd inschatte en de wielen er laat in de rit af gingen. Ik voelde mijn kuiten en handen beginnen te krampen en moest daarna echt rustig aan doen. Ik zei: 'Ik word verdoemd als ik dit ding niet afmaak!'"

En ze finishte inderdaad. Kristin behaalde haar doel om haar resultaat van vorig jaar te verbeteren en, nog belangrijker, baande de weg voor meer vrouwen om te beseffen dat zij ook een vergelijkbaar doel konden bereiken. "Voor Team Betty hebben we gewone mensen als ambassadeurs die gewoon naar buiten willen gaan en zichzelf willen uitdagen. We hadden dit jaar twee ambassadeurs die de Wafer-route deden, en ik denk dat we er volgend jaar 10 tot 15 zullen hebben. De meisjes vinden het zo cool dat ik daar meedoe. Het was zwaar, en veel mensen hadden het echt moeilijk, maar ik probeer te laten zien dat je gewoon de juiste mentaliteit nodig hebt om het te bereiken."