De volgende generatie opbouwen met het Gravel Development Program van ENVE

Alle zenuwen die Alex Charles en Caleb Smith hadden voor het ENVE Gravel Camp in maart smolten weg als de hardnekkige pindakaasmodder die ze tegenkwamen op de wegen van St. George — langzaam plaatsmakend voor snel rollend zand onder hun banden. Wat begon als een mix van verwachting en onzekerheid, veranderde al snel in gerichte energie en enthousiasme.

Die transformatie was niet toevallig. Het is precies wat het ENVE Gravel Development Program wil bevorderen: een ruimte waar veelbelovende renners zoals Alex en Caleb twijfel kunnen loslaten, vertrouwen kunnen opbouwen en de vaardigheden kunnen verwerven die ze nodig hebben om te gedijen in het evoluerende landschap van gravelracen.

Gelanceerd met het doel opkomend talent te ondersteunen, biedt het ENVE Gravel Development Program mentorschap, coaching en middelen om jonge renners te helpen navigeren in het gravelracen van vandaag — een discipline die blijft groeien maar formele ontwikkelingstrajecten mist. ENVE, al een toonaangevende naam in wielreninnovatie, zette een stap om de kloof te helpen overbruggen tussen juniorracen en het elite off-road circuit.

Het is een project dat ENVE-atleet Alexey Vermeulen na aan het hart ligt. Vermeulen, nu een van de beste gravelracers van het land, groeide op met een duidelijk omschreven pad voor wegracers. Het ontbreken van een vergelijkbaar traject in gravel, zegt hij, zou de langetermijngroei van de sport kunnen belemmeren.

"Toen we opgroeiden hadden we zoveel manieren voor jongere renners om te streven naar racen in hogere categorieën," zei Vermeulen. "Zonder de ontwikkelingstrajecten weer op te bouwen en te kunnen leren door te doen, zal het heel moeilijk zijn voor gravel om te blijven groeien zoals het heeft gedaan. Voor mij en veel van mijn partners geldt dat het investeren van geld en middelen in jongere renners de beste kans op succes biedt — zowel voor de atleten als voor de bedrijven."

Maak kennis met Alex Charles en Caleb Smith 

De 19-jarige Alex Charles en de 18-jarige Caleb Smith zijn de twee renners die zijn geselecteerd voor het ENVE Gravel Development Program van dit jaar — beiden getalenteerd, ambitieus en gretig om zichzelf te bewijzen op de grootste gravelpodia. Na een ontmoeting met de ENVE-gravelploeg tijdens het voorjaarskamp in Utah, stonden ze aan de start naast elite-renners bij de Sea Otter Classic Gravel Race — nu onderdeel van de Life Time Grand Prix-serie. Beiden rijden in de nieuwe U23-categorie, en ze leverden: Charles eindigde als vierde en Smith als tweede in hun respectieve races.

Wat staat er op het programma? De meedogenloze Flint Hills van Kansas bij Unbound. De Sea Otter-ervaring was een belangrijke vertrouwensboost voor de jonge renners, die op 31 mei het 100-mijlse Unbound-parcours zullen afleggen.

"Ik stel alles bij wat ik bij Sea Otter heb geleerd," zei Charles.

Beide renners komen uit een mountainbikeachtergrond — geen verrassing gezien de opkomst van NICA in de VS — maar ze omarmen de langere afstanden en complexe dynamiek van gravel.

"Ik hield niet van het idee van gravel voordat ik het begon te racen," zei Charles. "Ik dacht dat het minder leuk was vergeleken met mountainbiken. Maar toen ik mijn eerste eliterace deed — ik geloof dat het Big Sugar was vorig jaar — was het zo leuk. We hadden onze eigen start, dus ik kon echt alle tactieken zien. We maakten pacelines en hadden onze eigen race. Het is me zeker gaan bevallen."

Smith, die zijn uithoudingsvermogen op zijn best ontdekte toen hij vorig jaar als tweede eindigde bij de Marathon MTB Nationals, heeft de lange dagen op gravel met gemak omarmd — en een nieuwe fiets.

"Zodra ik op de Mog zat, was het geweldig," zei hij. "Ik hou van duurzaamheidsracen. Ik train graag veel en steek er grote weken in."

Natuurlijk is racen slechts één stukje van de puzzel. Er is ook het zakelijke aspect van een pro zijn — het beheren van merkrelaties, sociale media, reizen, school. Charles heeft net haar eerste semester aan Utah State afgerond. Smith combineert cursussen aan een community college met werken in zijn lokale fietsenwinkel.

Dat is waar mentorschap van renners als Vermeulen en Heather Fisher om de hoek komt kijken.

Fisher, een veteraan wegrenner die gravel-privateer is geworden, ziet mentorschap als essentieel — vooral voor renners die de onzekere jaren tussen junior- en eliteracen doorkomen.

"Ik maak deel uit van een langdurige traditie in het wielrennen waarbij er grote invloeden in mijn carrière waren," zei Fisher. "Vrouwen die me begeleidden of me bescheiden maakten — ploeggenoten, ploegleiders, coaches. Het maakte me tot de beste atleet die ik kon zijn. Die mensen in mijn leven hebben me meer verbondenheid, doel en drive gegeven, omdat ik het gevoel had deel uit te maken van iets groters."

Dat gevoel van verbondenheid — van erfenis, niet alleen ranglijsten — kan zijn wat atleten door de moeilijke momenten heen houdt: slechte resultaten, blessures, het impostorsyndroom. Een van Charles' dierbarste herinneringen aan Sea Otter was niet het racen — het was het voorverkennen met Fisher.

Die kleine momenten tellen. Vermeulen zegt dat de functieomschrijving van een gravel-pro is veranderd, en elk ontwikkelingstraject moet het volledige plaatje aanpakken.

"De functieomschrijving is veranderd. Je kunt niet meer alleen maar racen. Je moet ook weten hoe je met mensen omgaat en een goede wielrenner zijn om waardevol te zijn in het gravellandschap," zei hij. "Het gaat NIET alleen om het winnen van races. Het gaat erom hoe je producten verkoopt, omgaat met klanten en fans, en content maakt die mensen aan het denken zet."

Voor Charles en Smith vormt dit perspectief al hun seizoen. Terwijl ze de Grand Prix-kalender afwerken — zes evenementen van kust tot kust — racen ze niet alleen. Ze leren hoe ze in het vak moeten opereren. Smith heeft de resultaten al gezien.

"Meer mensen weten wie ik ben en wat ik probeer te bereiken," zei hij. "Wat me meer motiveert. Het is alsof: 'Oké, ik ben niet zomaar een willekeurige kerel meer. Ik zou dit echt kunnen doen.' Het is fijn dat ze me de kans hebben gegeven om dat te doen en om iedereen te laten zien wie ik ben."

Naarmate het seizoen vordert, hoopt Vermeulen dat meer merken aandacht besteden — niet alleen aan de atleten aan de top, maar ook aan degenen die in opkomst zijn.

"Voor de industrie hoop ik dat mensen de waarde gaan inzien van inzetten op jongere renners en hen te helpen uitgroeien tot de atleten die ze op een hoger niveau willen sponsoren," zei hij. "Gravel is uniek, maar ik denk dat de volgende moeilijke stap is ervoor te zorgen dat we ons nu richten op de toekomst van de sport — niet alleen op wie er wint."

Fisher is het daarmee eens. De uitdagingen van vandaag — van constante druk op sociale media tot de complexiteit van carrièreplanning — zijn reëel. Maar de kernwaarheden van sport zijn niet veranderd.

"Het is moeilijker voor kinderen nu. Maar het is altijd moeilijk geweest," zei ze. "Het landschap verandert. Maar ik denk wel dat er deze basisprincipes zijn in sport — als je echt je zelfvertrouwen kunt ontwikkelen, je vermogen om moeilijke dingen te doen kunt vergroten, en toch tijd maakt om vreugde te voelen — dan vergroot dat je levensduur en potentieel. Ik denk niet dat die dingen zijn veranderd."

In gravel, zoals in het wielrennen in het algemeen, komt succes niet alleen van watts of overwinningen. Het komt van leren navigeren in het tussengebied — en mensen om je heen hebben die daar al eerder zijn geweest. Dat is wat het ENVE Gravel Development Program aan het bouwen is: niet alleen snelle renners, maar een foundation voor de toekomst van gravel.