Everest vinden in Colorado -- Sam Long neemt de reus onder handen
Foto's door Kenny Withrow
Everesting is de afgelopen weken enorm populair geworden nu iedereen zijn hard verdiende conditie wil omzetten in iets meetbaars, nu de lente- en zomerevenementen vrijwel allemaal zijn verdwenen. Rebecca Rusch's Giddy Up Challenge tijdens het Memorial Day-weekend helpt een groot aantal wielrenners te inspireren om zichzelf te pushen bij het behalen van de extreme klimuitdaging van het beklimmen van het equivalent van de Mount Everest (29.029) in één rit. Professioneel triatleet Sam Long heeft zijn seizoen zien onderbroken worden, maar in plaats van het bijltje erbij neer te gooien, heeft hij een andere koers gekozen en jaagt hij op KOM's op enkele van de grootste klims in Boulder en Tucson. Afgelopen weekend behaalde hij ook de eer van 'Everester' in een verbluffende tijd van iets meer dan 10 uur. Dit is zijn kijk op de dag.
Frameset: Argon 18 Gallium pro Disc 15th Anniversary Edition
Wielen: ENVE SES 5.6
Banden: Continental GrandPrix 5000 TLR
Stuur: ENVE SES Aero Bar
Stuurpen: ENVE Aero Road Stem
Versnelling: 53-39 kettingblad en 11-30 cassette
Computer: Garmin 520 voor vermogen/weergave en Suunto 9 Barometric edition voor hoogte
Kleding: Wattie Ink Endless Summer Aero triathlonpak met Contender Navy Bibs
Hoe zag je voeding en hydratatie eruit?
Mijn voeding en hydratatie waren een buffet van van alles. Ik hield de calorieën per uur niet zo nauwkeurig bij, maar richtte me op het binnenkrijgen van voldoende calorieën gedurende de dag. Ik had in totaal 5 flessen van 24 oz sportdrank met First Endurance EFS Orange-smaak (200 calorieën per fles). Na ongeveer 4 uur begon ik te wisselen tussen flessen Cola en sportdrank, voor een totaal van 3 flessen van 24 oz Cola. Ik dronk ook 32 oz water en een Red Bull van 20 oz gedurende de dag. Gedurende de 10,5 uur had ik 234 oz vocht. Het was een koelere dag, rond de 15 graden, en ik merkte dat ik aan het einde toch uitgedroogd was.
Het eten werd behoorlijk wild! Gedurende de rit had ik ~7000 calorieën aan vast voedsel en gels. Ik had wat sandwiches, vijgenrepen, gels, bosbessenmuffins, een hele zak Ruffles chips, snoepgummies en Kind-repen. Ik hield me niet aan een strikt schema, maar probeerde minstens een reep per ronde te eten (elke ronde duurde ongeveer 40 minuten). Ik nam een paar pauzes van 5 minuten bij mijn auto waar ik mijn gezicht volpropte. In totaal had ik 9020 kcal inclusief vloeibare calorieën tijdens de rit. Mijn energieverbruik was 9100, dus ik deed het heel goed!
Heb je aanpassingen aan je uitrusting gedaan?
Ik heb een paar wijzigingen aangebracht. Ik monteerde een 11-30 cassette in plaats van mijn gebruikelijke 11-28. Ik verving ook de ketting door een Ice Friction-ketting om wat energie te besparen. Omdat ik halverwege de lus een auto had staan, haalde ik één bidonhouder eraf en had ik telkens maar één bidon. Ik haalde ook mijn zadeltasje eraf en droeg alleen een Co2-inflator en een patroon. Gewicht speelt echt een grote rol vanuit het oogpunt van energiebesparing.
Op welke klim heb je je Everesting gedaan?
Lee Hill + Deer Trail, Boulder, Colorado (Let op: ik begon iets lager dan dit en ging er iets boven uit om logistieke redenen)
Lengte: 4,65 mijl
Gemiddeld stijgingspercentage: 8%
Hoogteverschil: 1.856 voet
Wat waren je eindresultaten?
Tijd: 10 uur, 38 minuten (totale tijd), 10 uur, 1 minuut (rijtijd)
Afstand: 134 mijl
Hoogteverschil: 29.219
Waarom koos je voor deze specifieke klim?
Ik denk dat de keuze van de klim waarschijnlijk het belangrijkste is. Er waren een paar dingen die voor mij belangrijk waren.
1- Ik wilde dat het een klim zou zijn die ik in training heb gedaan en die ik als een uitdaging beschouw. Lee + Deer Trail is een van de zwaarste klims in Boulder. Ja, dit maakte het moeilijker, maar het maakte het in mijn ogen legitiemer. Ik denk dat de meest efficiënte manier om een Everesting te doen op een klim van ongeveer 10 minuten is.
2- Ik wilde ook dat er een handige plek was om mijn auto te parkeren voor een bevoorradingspost.
3- Ik wilde het op een veilige weg met minimaal verkeer!
Wat was je strategie voor de dag en terugkijkend, was het de juiste?
Ik had niet echt een strategie. Ik hield gewoon mijn hoofd naar beneden en reed. Ik probeerde het zo consistent mogelijk te houden, maar speelde spelletjes met mezelf om mentaal scherp te blijven. Ik denk dat ik zonder strategie begon zodat ik dingen had om over na te denken tijdens de dag. Ik luisterde de eerste 4 uur niet naar muziek en daarna werd de muziek steeds luider. Ik nam in totaal vier pauzes gedurende de dag; de meeste waren slechts vijf minuten om mijn gezicht vol te proppen met eten, maar één pauze net voorbij het midden duurde ongeveer 20 minuten.
Wat bleek uiteindelijk het zwaarste onderdeel van de dag voor jou?
Ik denk het cumulatieve effect van al het klimmen. Rond de 26-28k was het zwaarst voor mij. De laatste 1.000 voet waren niet zo erg, want ik wist dat ik bijna klaar was. Het moeilijke aan een Everesting is dat je naarmate je moe wordt toch het vermogen op de klims hoog moet houden. Als je moe bent maar op vlak terrein rijdt, kun je nog steeds een behoorlijke snelheid halen, zelfs bij een laag vermogen. Een Everesting is een evenwichtsoefening tussen steilheid en duur. Hoe minder steil, hoe meer totale kilometers je moet rijden.
Terugkijkend, wat had je van tevoren willen weten?
Eerlijk gezegd denk ik dat naïviteit een beetje hielp. Ik had dit soort hoogteverschil nog nooit meegemaakt en tegen de tijd dat ik over de 20k ging, was ik al volledig toegewijd. Dingen die ik zou hebben veranderd, waren meer logistieke zaken. Ik had op twee verschillende punten op de klim een tafel willen neerzetten met flessen hydratatie die ik had kunnen pakken om gehydrateerd te blijven. Ik moest stoppen als ik een extra fles water wilde, waardoor ik een beetje uitdroogde. Een tweede ding is dat als ik echt voor de snelste tijd wilde gaan, ik een kortere klim zou kiezen van ongeveer 10 minuten. Idealiter zou deze klim de eerste drie minuten heel pittig zijn, dan een minuut of zo rustiger worden en daarna weer heel pittig worden. Tot slot is de pacing enorm belangrijk. Ik ging een beetje te hard in mijn middelste ronden toen ik me goed voelde. Eén ronde was 330 watt gedurende 30 minuten! Daar heb ik later in de rit een beetje de prijs voor betaald.
Hoe beoordeelt u dit qua moeilijkheidsgraad in vergelijking met andere evenementen die u heeft gedaan?
Behoorlijk VERDOMD ZWAAR. Het waren de meeste kilojoules die ik ooit op de fiets heb gedaan, zo'n 1500 meer dan ooit tevoren.
Volg Sam Long op Instagram via @samgolong
