Tekst: Lani Bruntz
Foto's:Josh Lawton | Jordan Carr

Heb je je ooit afgevraagd wat er achter de ontwikkeling van jouw favoriete trail zit? Wie heeft hem aangelegd? Op wat voor soort terrein bevindt het zich? Waar kwamen de financiering of de arbeidstijd vandaan? Opgegroeid in het bergachtige, trail-gerichte Vail, Colorado, en gelukkig genoeg om te kunnen kiezen waar ik woonde grotendeels op basis van toegang tot trails en open ruimte, had ik me nooit eerder met deze vragen beziggehouden. Met trails die recht achter mijn achterdeur slingerden, wist ik al op zeer jonge leeftijd dat ik toegang tot trails waardeerde. Maar ik zal de eerste zijn die het toegeeft: ik had geen idee hoeveel tijd en moeite er in de ontwikkeling van trails gaat zitten. Dus, meer dan een jaar geleden, ben ik op zoek gegaan naar een manier om er deel van uit te maken.

De afgelopen 14 maanden hebben mijn vriend en ik sober geleefd vanuit een kleurrijk beplakte Subaru Outback, versierd met twee Trek-fietsen, onze uitrusting voor twee jaar en een Yakima-box vol gereedschap voor het aanleggen van trails, terwijl we door het hele land opkomen voor mountainbikers. We worden de Trail Care Crew genoemd en vertegenwoordigen de International Mountain Bicycling Association, waarbij we elke weekend op het veld werken met een andere gemeenschap. Soms betekent dat het geven van trainingen aan grondbeheerders, ontmoetingen met lokaal gekozen ambtenaren en planologen, of het leiden van een vrijwilligersschool voor het aanleggen van trails. Andere keren betekent het rijden, socializen en anderen enthousiasmeren over hoe ze betrokken kunnen raken. Kortom, we zijn op een missie om te leren van de successen en mislukkingen van gebieden en deze beste praktijken door te geven aan de volgende gemeenschap, weekend na weekend.

Klinkt best goed, toch? Het land doorkruisen, het goede woord verspreiden over mountainbikeroutes, rijden op trails op onverwachte plekken en ook op de toptrail-mecca's waar we allemaal van dromen om te bezoeken. Na een jaar onderweg te zijn, hebben we gemeenschappen bezocht en bereden van Ithaca, New York, tot San Diego, Californië en vele daartussenin. Terwijl mountainbiken ons inspireerde om onze spullen in te pakken, te verkleinen en in een auto te leven, zijn we erg gepassioneerd geraakt over het werk dat we doen vanwege de mensen met wie we werken. We worden hartelijk verwelkomd in elke gemeenschap door lokale mountainbikers die graag hun lokale trails willen verbeteren. De passie en energie die deze individuen aan hun trailsystemen wijden, houden ons vooruit op onze reis. We mogen zien hoe succesvolle trailontwikkeling kan plaatsvinden, zelfs op de meest onverwachte locaties, en vervolgens die beste praktijken doorgeven.

Als er één cruciaal stukje is in het eindeloze puzzel van trailontwikkeling, dan is het gemeenschap. We rijden op fietsen omdat het leuk is, het uitdagend is, het ons een ontsnapping geeft en het ons de natuur in brengt. Het zijn de trails die ons doen fietsen, en het is deze gedeelde liefde voor die zalige ervaring van het manoeuvreren op twee wielen over zand die een gemeenschap opbouwt. Het gaat niet alleen om de relaties binnen de mountainbikegemeenschap, maar ook tussen andere trailgebruikers en de bredere gemeenschap: lokale ondernemers, grondbeheerders en besluitvormers. Deze relaties kosten tijd en moeite, zoals alle relaties. Het vereist een visie en een plan dat aantrekkelijk genoeg is om een sterkere trailgemeenschap op te bouwen. Het vraagt van elk van ons om deel uit te maken van onze lokale gemeenschappen, om de trailontwikkeling voor toekomstige generaties te verbeteren.