Tour de France-terugblik - Drie weken winnen
Tekst: Zach Behr
Tadej Pogačar won zojuist zijn derde Tour de France, met zes etappezeges onderweg en enkele van de snelste beklimmingen in de wielergeschiedenis. De renner van UAE Team Emirates bewijst zichzelf als een van de grootste wielrenners aller tijden, in een jaar waarin velen dachten dat hij zou lijden onder vermoeidheid. Pogačar finishte de Giro d'Italia slechts een maand voor de start van de Tour de France, waarna hij op hoogte trainde in Isola 2000.
Drie weken lang rustte en trainde Pogačar op de aankomstplaats van etappe 19 van de Tour de France op 2.000 meter hoogte. Terwijl sommigen zijn voorbereiding in twijfel trokken, wisten anderen dat Pogačar in de vorm van zijn leven was. Het duurde niet lang voordat Pogačar de gele trui aantrok, maar daarna moest hij die verdedigen tegen de tweevoudig regerend Tourwinnaar Jonas Vingegaard.
Tegen de tijd dat hij Nice bereikte, had Pogačar de Tour de France gewonnen met meer dan zes minuten voorsprong, en domineerde hij de koers op een manier die weinigen voor mogelijk hadden gehouden.
Dit is de terugblik op de Tour de France 2024.
Week 1 — Pogačar neemt een vroege leiding en Team TotalEnergies grijpt de schijnwerpers
Pogačar deelde de eerste klap van de Tour de France uit met een explosieve aanval in etappe 2. De etappe van 200 km telde twee beklimmingen van de Côte de San Luca (2 km aan 9,7%), en Pogačar schoot weg uit de UAE Team Emirates-trein met nog 12 km te gaan.
Hij liet iedereen achter behalve Vingegaard, de winnaar van de laatste twee Tours de France. Het duo passeerde samen de finish, maar het zou niet lang duren voordat ze opnieuw de strijd zouden aangaan. Etappe 4 telde de imposante beklimming van de Col du Galibier (22,9 km aan 5,1%), en UAE Team Emirates reed de hele dag om Pogačar op te zetten.
Het hele team reed gedurende de hele Tour de France op ENVE SES-wielen en koos voor de meeste etappes voor de SES 4.5. Pogačar koos de SES 4.5 voor elke bergetappe en de SES 6.7 voor de vlakke etappes.
Pogačar liet iedereen achter met een aanval in de laatste kilometer van de Galibier en vergrootte zijn voorsprong verder op de afdaling van 20 km naar Valloire. De SES-wielen van ENVE waren de perfecte combinatie van lichtgewicht in de beklimmingen en bliksemsnelheid in de afdalingen. In combinatie met 30 mm-banden bood de SES 4.5 een extra voordeel in het stuurgedrag bij het aanvallen van de afdalingen, wat Pogačar hielp zowel de etappezege als de gele trui te pakken.
De strijd om het algemeen klassement was relatief rustig tot etappe 9, met 14 gravelsectoren in 203 km. Pogačar viel keer op keer aan, maar hij kon zijn concurrenten in het klassement, Vingegaard en Remco Evenepoel, niet definitief afschudden.
Verderop in de koers vocht de vroege vlucht om de etappezege, en daartoe behoorde Anthony Turgis van Team TotalEnergies. Het team reed gedurende de hele Tour op ENVE Melee-fietsen met SES-wielen, en etappe 9 had geen beter podium kunnen zijn. Turgis en zijn Melee legden 200 km over grindwegen af om de etappezege te pakken in Troyes, de grootste overwinning in de geschiedenis van het team.
Week 2 — Vingegaard slaat terug, maar Pogačar antwoordt met een dubbele klap
Pogačar leek weg te rijden naar de overwinning in etappe 11, maar Vingegaard vocht zich terug op het wiel van de UAE Team Emirates-renner. Tot ieders verbazing sprintte Vingegaard Pogačar voorbij om de etappe te winnen, en het leek erop dat Pogačar zijn momentum had verloren.
Maar in de daaropvolgende dagen bereidden Pogačar en UAE Team Emirates zich voor op een zwaar bergweekend, met opeenvolgende bergtop-aankomsten op Pla d'Adet (etappe 14) en Plateau de Beille (etappe 15).
In onze Tour de France-preview schatten we de klimtijden die Pogačar nodig zou hebben om de Tour te winnen. Maar in werkelijkheid ging Pogačar sneller dan iedereen had voorspeld en verbrijzelde hij de alltime klimrecords met meerdere minuten. In etappe 14 sloot Pogačar aan bij zijn ploeggenoot Adam Yates, om vervolgens zegevierend voor Vingegaard en Evenepoel te finishen. Dat was een indrukwekkende overwinning, maar die verbleekt bij Pogačars prestatie in etappe 15, die de wielergeschiedenis zal ingaan.
Voor de Tour de France 2024 stond het klimrecord op het Plateau de Beille op net geen 45 minuten. In onze preview voorspelden we dat Pogačar het Plateau de Beille in 43-44 minuten zou beklimmen. In etappe 15 van dit jaar's Tour de France beklom Pogačar het Plateau de Beille in 39 minuten en 30 seconden.
Pogačar – Plateau de Beille
Geschatte tijd: 43-44 minuten
Geschatte VAM: 1.750-1.850 Vm/h
Werkelijke tijd: 39:30 aan 1.861 Vm/h
Er zijn veel verschillende manieren om klimprestaties te meten, maar hier gebruiken we VAM om de geschatte inspanningen van Pogačar te vergelijken en te contrasteren. VAM is een acroniem voor de Italiaanse uitdrukking 'velocità ascensionale media', maar in de volksmond is het in het Engels vertaald als 'vertical ascent in meters'. Met andere woorden, VAM is een schatting van het aantal verticale meters dat je per uur beklimt.
Je kunt VAM zien als snelheid, maar verticaal. In plaats van horizontaal te rijden met 20 km/u of mph, klim je bijvoorbeeld met een VAM van 500 verticale meters per uur. VAM wordt sterk beïnvloed door de lengte en het stijgingspercentage van een bepaalde beklimming – het is bijvoorbeeld makkelijker om een hogere VAM te halen op kortere en steilere beklimmingen.
Een uitzonderlijke VAM is>1.500 Vm/h op een willekeurige beklimming, terwijl de meeste amateurs rond de 300-600 Vm/h zullen zitten. Een VAM van wereldklasse is>1.800 Vm/h, vooral op langere beklimmingen, in de hitte en op grote hoogte.
Week 3 — Pogačar ruimt de Tour de France op met drie opeenvolgende etappezeges
Na de verwoesting op het Plateau de Beille had Pogačar een voorsprong van vier minuten in het algemeen klassement met nog zes etappes te gaan. De volgende grote bergetappe volgde in etappe 19, met een bergtop-aankomst op Isola 2000. Omdat hij daar tijdens zijn hoogtestage na de Giro en voor de Tour had verbleven, kende Pogačar elke bocht, helling en barst in de beklimmingen rond Isola.
Het was geen verrassing dat Pogačar de etappe won op Isola 2000 en daarbij zijn concurrenten in het algemeen klassement verder achter zich liet. Maar een van de zwaarste etappes van de Tour stond nog te komen, met 4.763 meter hoogteverschil in 133 km van Nice naar de Col de la Couille. Als er ooit een moment was waarop de vermoeidheid na de Giro Pogačar zou inhalen, dan was het dit.
In plaats van te capituleren was Pogačar sterker dan ooit. Hij liet zijn rivalen achter met één versnelling en reed solo naar een nieuwe etappezege bovenop de Col de la Couille.
Pogačar – Col de la Couille
Tijd: 39:04
VAM: 1.760 Vm/h
Anders dan bij vorige edities eindigde de Tour de France van dit jaar met een route van 35 kilometer van Monaco naar Nice. Het parcours was zeker bijzonder voor Pogačar, die in Monaco woont. De drager van de gele trui gebaarde zelfs naar de UAE Team Emirates-auto tijdens de tijdrit en stak drie vingers op als symbool voor zijn derde overwinning in de Tour de France.
Ontspannen en blij vloog Pogačar de beklimmingen en afdaling op om de afsluitende tijdrit met meer dan een minuut te winnen. Na maanden van vragen over de Giro-Tour-dubbel, een nieuwe coach en een herzien trainingsschema leverde Tadej Pogačar op de best mogelijke manier. Na drie weken koersen ging Pogačar naar huis met zes etappezeges en zijn derde gele trui. Kortom, het was een van de meest dominante prestaties in de geschiedenis van de Tour de France.
Voor ENVE waren het drie monumentale weken met onze eerste gele trui en de Melee die zijn eerste Grand Tour-etappezege behaalde.
